Mercedes GLC Hibrit modelinin (özellikle şarj edilebilir hibrit yani PHEV versiyonlarının) menzil ve şarj süreçleri meselesini artık kataloglardaki o iyimser fabrika verileriyle geçiştirmeyi bırakalım dostlar, işin hem batarya elektroniği hem de günlük kullanım gerçekliğiyle masaya yatıralım.
Öncelikle menzil tarafında işler oldukça iddialı; aracın altındaki o hatırı sayılır büyüklükteki batarya kapasitesi sayesinde, şehir içinde benzinli motora hiç dokunmadan, tamamen elektrikli modda gayet uzun kilometreler devirebiliyorsunuz. Fabrika verileri kağıt üstünde 100 kilometrenin üzerinde bir saf elektrik menzili vadediyor; tabii gerçek hayatta kış soğuğu, klima kullanımı, ağır trafik ve otoyol hızları işin içine girince bu rakam biraz geriliyor ama yine de günlük işe gidip-gelmelerde veya şehir içi rutinde benzin istasyonuna uğrama derdini neredeyse tamamen ortadan kaldırıyor.
Gelelim işin şarj süreçleri kısmına; çünkü burası GLC hibritin ne kadar pratik olacağını belirleyen en kritik nokta. Evdeki standart prizlere takıp "sabaha kadar dolsun" derseniz, o devasa bataryanın kapasitesinden dolayı saatlerce beklemek zorunda kalırsınız; o yüzden evde ya da iş yerinde düzgün bir Wallbox (duvar tipi AC şarj ünitesi) kurulumu şart. AC şarjda gücüne bağlı olarak makul sürelerde dolum sağlarken, asıl büyük konforu uzun yolda veya dışarıdaki hızlı şarj istasyonlarında (DC) sunuyor; çünkü bu araçlarda DC hızlı şarj desteği de bulunduğu için, uygun bir istasyona denk geldiğinizde kısa bir kahve molasında bataryayı yüzde 10'dan yüzde 80'e şak diye doldurup yolunuza elektrikle devam edebiliyorsunuz.
Özetle; eğer evde veya düzenli bulunduğunuz yerlerde şarj imkanınız varsa, bu alet sana uzun yolda benzin konforu, şehir içinde ise yüzde yüz elektrikli sessizliği ve muazzam bir ekonomi sunar; ama "ben sürekli istasyon arayamam, prizle uğraşamam" diyorsan o kablo bağı senin için bir süre sonra eziyete döner.
Öncelikle menzil tarafında işler oldukça iddialı; aracın altındaki o hatırı sayılır büyüklükteki batarya kapasitesi sayesinde, şehir içinde benzinli motora hiç dokunmadan, tamamen elektrikli modda gayet uzun kilometreler devirebiliyorsunuz. Fabrika verileri kağıt üstünde 100 kilometrenin üzerinde bir saf elektrik menzili vadediyor; tabii gerçek hayatta kış soğuğu, klima kullanımı, ağır trafik ve otoyol hızları işin içine girince bu rakam biraz geriliyor ama yine de günlük işe gidip-gelmelerde veya şehir içi rutinde benzin istasyonuna uğrama derdini neredeyse tamamen ortadan kaldırıyor.
Gelelim işin şarj süreçleri kısmına; çünkü burası GLC hibritin ne kadar pratik olacağını belirleyen en kritik nokta. Evdeki standart prizlere takıp "sabaha kadar dolsun" derseniz, o devasa bataryanın kapasitesinden dolayı saatlerce beklemek zorunda kalırsınız; o yüzden evde ya da iş yerinde düzgün bir Wallbox (duvar tipi AC şarj ünitesi) kurulumu şart. AC şarjda gücüne bağlı olarak makul sürelerde dolum sağlarken, asıl büyük konforu uzun yolda veya dışarıdaki hızlı şarj istasyonlarında (DC) sunuyor; çünkü bu araçlarda DC hızlı şarj desteği de bulunduğu için, uygun bir istasyona denk geldiğinizde kısa bir kahve molasında bataryayı yüzde 10'dan yüzde 80'e şak diye doldurup yolunuza elektrikle devam edebiliyorsunuz.
Özetle; eğer evde veya düzenli bulunduğunuz yerlerde şarj imkanınız varsa, bu alet sana uzun yolda benzin konforu, şehir içinde ise yüzde yüz elektrikli sessizliği ve muazzam bir ekonomi sunar; ama "ben sürekli istasyon arayamam, prizle uğraşamam" diyorsan o kablo bağı senin için bir süre sonra eziyete döner.
